سوالی دارید؟ با ما تماس بگیرید

021-۸۸۵۱۶۴۰۲

صاعقه‌گیر دکل چگونه نصب می‌شود؟

صاعقه‌گیر

راهنمای جامع نصب صاعقه‌گیر دکل مخابراتی

دکل‌های مخابراتی به دلیل ارتفاع زیاد و قرارگیری در مناطق مرتفع، همواره در معرض خطر اصابت صاعقه هستند. یک سیستم صاعقه‌گیر استاندارد، نه‌تنها از سازه فلزی دکل، بلکه از تجهیزات حساس و گران‌قیمت نصب‌شده روی آن محافظت می‌کند. در این مقاله، مراحل تخصصی نصب صاعقه‌گیر بر روی دکل را به صورت گام‌به‌گام بررسی می‌کنیم.

*نصب سرجاذبه (صاعقه‌گیر هوایی)

اولین و مهم‌ترین گام، نصب سرجاذبه در بالاترین نقطه دکل است. این المان وظیفه جذب و دریافت صاعقه را بر عهده دارد و باید حداقل ۲ متر بالاتر از تمام تجهیزات نصب‌شده روی دکل (مانند آنتن‌ها) قرار گیرد تا نقطه ترجیحی برخورد صاعقه باشد.
در برخی از سیستم‌های پیشرفته از صاعقه‌گیرهای ESE (Early Streamer Emission) استفاده می‌شود که با یونیزه کردن هوا در لحظه طوفان، میدان الکتریکی اطراف خود را تقویت کرده و صاعقه را از فاصله دورتری جذب می‌کنند. این نوع صاعقه‌گیرها نیاز به تعمیر و نگهداری دوره‌ای ندارند.

*مسیر هدایت جریان (هادی پایین‌رونده)

پس از برخورد صاعقه، جریان عظیم آن باید به‌صورت کنترل‌شده به زمین هدایت شود. به همین منظور، از هادی‌های پایین‌رونده استفاده می‌شود. نکات کلیدی در این مرحله عبارتند از:

استفاده از نوار مسی قلع‌اندود شده: به دلیل سطح مقطع بیشتر در مقایسه با کابل، مقاومت و اندوکتانس کمتری داشته و جریان را با کارایی بالاتری هدایت می‌کند.

اتصال استاندارد: برای هر صاعقه‌گیر، حداقل دو هادی پایین‌رونده مجزا در نظر گرفته می‌شود تا از افزونگی و ایمنی بیشتر اطمینان حاصل شود.

مسیر مستقیم: هادی باید کوتاه‌ترین و مستقیم‌ترین مسیر ممکن را به سمت زمین طی کرده و از خم‌های تیز (با شعاع کمتر از ۲۰ سانتی‌متر) خودداری شود.

محافظت: دو یا سه متر ابتدایی هادی در نزدیکی سطح زمین، برای جلوگیری از ضربه یا دستکاری، درون لوله محافظ قرار می‌گیرد.

توجه: این مقاله صرفاً جنبه اطلاع‌رسانی داشته و اجرای عملیات نصب باید توسط تکنسین‌های مجرب و با رعایت کامل استانداردهای ملی و بین‌المللی صورت پذیرد.

*سیستم ارت (زمین کردن)

مهم‌ترین بخش سیستم صاعقه‌گیر، سیستم ارت است. هدف از این بخش، پخش کردن سریع و ایمن جریان صاعقه در زمین است. مشخصات فنی این بخش عبارتند از:

مقاومت زمین: مقاومت سیستم ارت باید تا حد امکان پایین و معمولاً کمتر از ۱۰ اهم باشد. این مقدار با توجه به جنس خاک و رطوبت آن متغیر است و با استفاده از تجهیزات مخصوص اندازه‌گیری می‌شود.

چیدمان شبکه ارت: معمولاً از یک حلقه اصلی ارت در اطراف پایه دکل استفاده می‌شود که با کابل‌های مسی به هر پایه دکل جوش داده می‌شود. از این حلقه، حداقل ۳ رشته کابل شعاعی به سمت بیرون کشیده می‌شود و در فواصل منظم (مثلاً هر ۶ متر) به میله‌های مسی که در عمق زمین کوبیده شده‌اند، متصل می‌گردد.

یکپارچگی سیستم‌ها: سیستم ارت صاعقه‌گیر باید با سیستم ارت برق ساختمان و سایر تجهیزات، یکپارچه شود تا اختلاف پتانسیل خطرناکی در هنگام صاعقه ایجاد نشود (سیستم ارت با یک نقطه اتصال مشترک).

*حفاظت تجهیزات جانبی و بازرسی

صرف‌نظر از هدایت جریان اصلی صاعقه، بخشی از انرژی می‌تواند از طریق کابل‌های آنتن و برق به تجهیزات داخلی نفوذ کند.

برای جلوگیری از این مشکل:

1_ محافظ صاعقه (SPD): بر روی کابل‌های کواکسیال آنتن‌ها و خطوط برق ورودی، تجهیزات حفاظت از صاعقه (Surge Protective Device) نصب می‌شود تا اضافه‌ولتاژهای ناگهانی را به زمین هدایت کند.

2_ شمارنده صاعقه: نصب یک شمارنده روی هادی پایین‌رونده، به پرسنل تعمیرات امکان می‌دهد تا از تعداد دفعات برخورد صاعقه مطلع شده و برای بازرسی دوره‌ای برنامه‌ریزی کنند.

جمع‌بندی

نصب اصولی صاعقه‌گیر بر روی دکل مخابراتی، فرآیندی تخصصی و حساس است که مستقیماً با ایمنی سرمایه و جان افراد در ارتباط است. رعایت فاصله استاندارد سرجاذبه، استفاده از هادی‌های باکیفیت با مسیر مستقیم، و به‌خصوص اجرای دقیق و اصولی سیستم ارت با مقاومت پایین، ارکان اصلی یک سیستم حفاظتی کارآمد را تشکیل می‌دهند.

دسته‌ها