_ کوتاه‌ترین و مستقیم‌ترین مسیر: هادی نزولی باید بدون هیچگونه پیچ و خم غیرضروری و از کوتاه‌ترین مسیر ممکن به سیستم زمین متصل شود . این کار مقاومت مسیر را به حداقل رسانده و از ایجاد امپدانس بالا جلوگیری میکند.
_ جدا بودن از سایر کابلها: مسیر کابل ارت باید تا حد امکان از کابلهای سیگنال، برق و آنتن‌ها (مانند کابلهای روی لدر) فاصله داشته باشد تا از ایجاد نویز و تداخل الکترومغناطیسی جلوگیری شود .
_ رعایت شعاع خمش: در صورت اجبار به تغییر مسیر، شعاع خمش کابل مسی نباید از ۲۰ سانتیمتر کمتر باشد و زاویه خمش حداقل ۶۰ درجه رعایت گردد تا به هادی آسیب نرسد و مقاومت آن افزایش نیابد .
_ روکش کابل: بخشهایی از کابل که روی زمین و در معرض عوامل جوی یا آسیب فیزیکی قرار دارند، باید دارای روکش عایق باشند. اما در داخل کانالهای خاکی، برای افزایش تماس با خاک و بهبود پخش جریان، کابل بدون روکش کشیده میشود.